Rezerwat przyrody Redykajny

Rezerwat przyrody Redykajny

Redykajny  jako rezerwat torfowiskowy, ze względu na swoje wysokie wartości przyrodnicze, dydaktyczne i naukowe został objęty ochroną już w 1907 roku, co prawnie utwierdziły władze polskie w 1948 i 1953 roku. Pierwsze badania florystyczne przeprowadził tu w końcu łat dwudziestym XX wieku dr H. Steffen, publikując je w roku 1931. Śródleśne torfowisko Redykajny zajmujące powierzchnię ponad 10 nektarów jest do dziś stałym miejscem obserwacji dla badaczy rozwoju zbiorowisk roślinnych występujących w tego rodzaju środowisku, takich jak turzyca dzióbkowata, zaostrzona i nitkowata, olszyna typowa, bór bagienny i bór świeży na torfie.
Rezerwat Redykajny zabezpiecza też grupę rzadkich na Pojezierzu Mazurskim gatunków roślin borealnycb, w tym reliktów polodowcowych. Jak wynika z badań przeprowa-dzonych tu w latach 1996-1997 przez J. Dziedzica, w rezerwacie występują niezwykle rzadkie dla flory Polski gatunki mchu, turzyca tortowa, żłobik koralowaty, wymiń jednostronny, turzyca oma, zaostrzona, bażyna czarna, rosiczka okrągłolistna i żurawina błotna. Swoich przedstawicieli ma tu także świat zwierzęcy, na przykład zamieszkuje w Redykajnach prowadząca nadrzewny tryb życia rzekotka drzewna.